जीवन

                जीवन

भवतालीचे  चटके  शोषुन  "जीवनातली" शक्ती  फुलते |

खळखळूनी  अपुल्यातुन  मग  हे   "कलेगरागत"  कसे  गोठते ?||ध्रू.||



संवेदनाच  ह्याच्यामधुनी  सळसळूनी  अवघ्या  विश्वातुन |

अस्तित्वहि  नसते  सृष्टीचे  ज्याच्या  शीतल  स्पर्शावाचुन |

बाष्परूपे  गिळूनी  चटके  ते  तृष्णेच्या  वणव्यास  विझवते | खळखळूनी...|| 1 ||



बाष्पामधली  ऊर्जा  दिसते  "शीतल" अन  वाफेतील  "स्फोटक" |

चुलीवरील  पाण्याला  ठाऊक  ऊर्जा  त्यातील  खरी  "विधायक" |

ताप  क्षमविता  पाण्याचा जी  स्वत:च  हवेत  विरूनी  जाते | खळखळूनी...|| 2 ||



हिला  कोंडूनी  विरोध  जितका  जातो  तिलाच  तो  "बळ"  देऊन |

दबलेली  शक्ती  वाफेतील  अडथळ्यास  मग  जाता  ऊलथुन |

"अहं  गिळा  ह्या  निखार्यातला " आवाहन  पाण्याला  करते | खळखळूनी…|| 3 ||



ईतरांचे  चटके  गिळण्याची  तीव्र  ओढ  अंतरात  भिनता |

बांधु  शकेल  कोणी  त्याला  ज्याच्या  हृद्यी  हि  "व्यापकता" |

नगण्य  "जीवन"  मग  थेंबातील  विश्वच  अवघे  कवेत  घेते |

खळखळूनी  अपुल्यातुन  मग हे  "कलेवरागत"  कसे गोठते ? || 4 ||


- मकरंद सुधाकर पाटोळे कदम.